Noorwegen

Ik kijk om me heen en het enige leven dat ik in een straal van 25km zie zijn behalve mijn gezin de bussen met chinezen die worden vervoerd van het cruiseschip dat in het Stryn hier 25km vandaan is aangemeerd naar de zijtong Briksdalsbre van de grootste gletsjer van Europa. Ze stappen uit, poseren in hun zwarte pakjes met roze hoedjes, grinniken en lopen met kleine stapjes van de een naar de andere kant, schieten 300 kiekjes met hun enorme Nikon lenzen en stappen de bus weer in omdat ze de boot moeten halen.

Wij staan op een camping, een grasveldje met 3 hutten en een huisje waar we ons kunnen douchen. Het tentje staat recht aan de oever, voor ons een adembenemend meer waar de reflectie van de enorme bergen in reflecteren. Aan het einde van het meer zien we de restjes van de gletsjer tussen de bergen in een v vorm naar beneden komen, over een paar jaar is hij waarschijnlijk niet meer zichtbaar. Ik hoor vogels, heel anders dan de meeuwen die we de afgelopen dagen in Geiranger hoorde krijsen. Ze zingen en kwetteren. En verder is er niets. Rust, een strak blauwe lucht, mijn vader die de teennagels van mij zusje lakt en af en toe een klik van een foto om deze droom vast te leggen.

Eind mei.. Het begin van het seizoen.. Rustig, snachts nog koud maar moeilijk voor te stellen dat het hier over 4 weken bomvol staat met andere campeerders.

We hebben er 5 dagen op zitten, nog 6 te gaan en ik ben reuze benieuwd wat deze reis ons nog gaat brengen.

Zaterdag stapte we in Kiel op de boot, een klein cruise schip met 8 restaurants, een binnenzwembad, winkelcentrum en een aantal kroegen.. Het was leuk om een keer mee te maken maar na een nachtje in een gesloten kajuit te hebben liggen stinken waren we blij dat we met de camper Oslo in reden en de stad ook snel links konden laten liggen.

Vol goede moed reden we naar onze eerste bestemming, het Jotunheimen national park. Maandag stond de Bessegem hike op de planning a 16km. Des te meer we de bestemming naderde hoe ruiger het landschap werd, bevroren meren en besneeuwde bergtoppen. Van de groene bomen en gele bloemen zeeën veranderde ons uitzicht naar rotsen en kale bomen. Om 5 uur arriveerde we op onze bestemming. Een parkeerplaats die zeker ruimte bied voor 200 auto’s en 50 bussen. Helemaal leeg. De boot die ons eigenlijk naar het begin van de hike brengt staat op de kant van het bevroren bijna lichtgevende meer. Wat een overweldigend woest uitzicht, wat een stilte, er is niemand te bekennen en de miezerende schemer lucht zorgt voor een mysterieuze sfeer. De hike gaat niet door beseffen we.. Het seizoen zal hier wel iets later beginnen maar we hadden dit nooit willen missen. We rijden 30 km terug naar de eerste camping die open is, gelukkig is er een restaurantje met een open haard en koud bier. Welkom in Noorwegen!

Maandag worden we wakker en schijnt de zon. In de verte zien we de sneeuw en we besluiten een andere hike te doen. 5km door de natuur om uiteindelijk boven bij een skilift en piste uit te komen. De piste is drassig en we klauteren omhoog om uiteindelijk vanuitgaande het hoogste punt van de wijde view te kunnen genieten. Links het Rondane national park, rechts Jotunheimen. Om 3 uur lunchen we nog iets en vertrekken we vanuit de zon richting het Fjordenland. Geiranger wordt de eerste stop.

Na 1,5 rijden langs meren en bergen beginnen we aan een nieuwe klim. Het landschap veranderd weer en het enorme meer met azuur blauwe kleuren  omringd door bergen sneeuw brengt ons opnieuw in compleet andere sferen. We zijn fanatieke wintersporters en hebben dus al heel wat sneeuw en bergen gezien maar toch is het hier anders. Uren rijden zonder ook maar iemand tegen te komen, wisselende landschappen en weersomstandigheden zorgen keer op keer voor surrealistische beelden. Er staat nog amper 10 km op de teller maar opeens rijden we een dikke mistbank in en zien we alleen nog 5 meter hoge sneeuwwanden die ons leiden naar een plek waar we het bestaan nog niet van kennen. Om 6 uur rijden we de mist uit en begint er langzaam een view te komen. We parkeren de auto en kijken vanuit een 400meter hoog uitkijk punt de mistige geiranger fjord in. Ik wijs naar het grasveld aan het water, er staat 3 Campers, dat is onze camping. Een van de meest toeristische spots van Noorwegen ligt er verlaten bij. Gelukkig is er 1 restaurantje open. We zetten onze tentjes neer en genieten 1,5 dag van het immense uitzicht. We zijn letterlijk getuigen van de opening van het seizoen. Dinsdag arriveert het eerste cruiseschip en wordt het dorp overspoeld door 2500 Duitsers met obesitas en afgewisseld door een groep Franse die volledig overdressed met punt schoenen over de 500 trappen van het dorp heen struinen. Een hike naar het afgelegen viewpoint is gelukkig niet voor de toeristen weggelegd en bied ons de privacy waar we stiekem toch nu al aan gewend zijn. Om 6 uur vertrekken de boten weer en woensdags is het tijd voor ons om verder te gaan.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s